GAZVELER BÖLÜMÜ

Resulullah (sav) Huneyn Gazvesine çikmayi arzu edince: "Yarinki konaklama yerimiz insallah Beni Kinane Hayfi'dir. Onlar küfür üzerine orada yeminlesmislerdi" buyurdu. Ravi: Ebu Hüreyre Kaynak: Buhari, Megazi 48, Hacc 45, Fedailu'l-Ashab 39, Tevhid 31; Müslim,...

• Resulullah (sav) Huneyn Gazvesine çikmayi arzu edince: "Yarinki konaklama yerimiz insallah Beni Kinane Hayfi'dir. Onlar küfür üzerine orada yeminlesmislerdi" buyurdu. Ravi: Ebu Hüreyre Kaynak: Buhari, Megazi 48, Hacc 45, Fedailu'l-Ashab 39, Tevhid 31; Müslim, Hacc 345, (1314) • Resulullah (sav)'la Huneyn günü beraber yürüdük, ögle sonrasi oluncaya kadar yürümeyi uzattik. Ögle namazi(mn vakti) girdi. Derken bir atli geldi. "Ey Allah'in Resulü!" dedi. "Ben sizin önünüzden ilerledim. Hatta falan falan daga çiktim. Bir de ne göreyim! Havazin kabilesi toptan karsimda. Kadinlari, develeri, davarlari toptan Huneyn'de toplanmislar" dedi. Aleyhissalatu vesselam tebessüm buyurdu ve: "Insallah, yarin bunlar müslümanlarin ganimetidir!" dedi ve sordu: "Bu gece bizi kim bekleyecek?" Enes Ibnu Ebi Mersed el-Ganevi atilip: "Ben, ey Allah'in Resulü!" dedi. Resulullah (sav): "Öyleyse bin!" buyurdular. Enes atina bindi ve Aleyhissalatu vesselam'in yanina geldi. O zaman: "Su geçide yönel, en yüksek yerine kadar çik. [Gece boyu atindan inme.] Sakin senin cihetinden geceleyin aldatilmayalim" tenbihinde bulundu. Sabah olunca Aleyhissalatu vesselam namazgahina geçti, iki rek'at namaz kildi. Sonra: "Atlidan bir haberiniz var mi?" diye sordu. "Bir haberimiz yok!" dediler. Namaza duruldu. Resulullah (aleyhissalatu vesselam) namaz kilarken geçide dogru (bazan) göz atiyordu. Namazi kilip selam verince: "Müjde, atliniz geldi!" buyurdu. Biz de geçidin agaçlari arasina baktik, gerçekten o idi. Geldi, Resulullah (sav)'in yaninda durdu. (Selam verdi ve): "Ben" dedi, "gittim bu geçidin en yüksek yerine, Resulullah'in emrettigi sekilde vardim. Sabah olunca iki geçit daha tirmandim. Baktim, kimseyi görmedim!" dedi. Resulullah (sav) ona: "Gece (attan) indin mi?"diye sordu: "Namaz veya kaza-yi hacet disinda inmedim!" dedi. Aleyhissalatu vesselam: "(Bu amelinle cenneti kendine) vacib kildin. Bundan böyle ameli terketmenin sana bir günahi yok. (Bu amelin cennete girmen için kafidir)" buyurdular. Ravi: Sehl Ibnu Hanzaliyye Kaynak: Ebu Davud, Cihad 17, (2501) • Huneyn gününde, Hevazin, Gatafan ve digerleri çocuklari ve develeriyle birlikte (savas yerine) geldiler. O gün Resulullah (sav)'in ordusunda da 10 bin kisi vardi. Mekkeli Tuleka'da Resulullah'in safinda idi. (Savas baslar baslamaz) hepsi geri kaçti. Aleyhissalatu vesselam yalniz kaldi. O gün iki defa nida etti. Ikisi arasina bir baska söz karistirmadi. Söyle ki: Sag tarafina yönelip: "Ey Ensar cemaati!" diye bagirdi. O taraftakiler: "Buyurun ey Allah'in Resulü! Biz seninle beraberiz! Müjde" dediler. Aleyhissalatu vesselam sonra da soluna döndü: "Ey Ensar cemaati!" diye bagirdi. O taraftakiler de: "Buyur ey Allah'in Resulü! Müjde, biz seninleyiz!" dediler. Aleyhissalatu vesselam beyaz bir katirin üstünde idi. Katirdan indi ve: "Ben Allah'in kulu ve elçisiyim!" dedi. (Müslümanlar toparlanip mukabil hücuma geçince) müsrikler hezimete ugradi. Aleyhissalatu vesselam çok ganimet elde etti. Onu Muhacirler ve Tuleka arasinda taksim etti. Ondan Ensar'a hiçbir sey vermedi. Bunun üzerine Ensariler (ra) (serzeniste bulunup): "Sikinti olunca biz çogaliyoruz: Ama ganimeti bizden baskasina veriyor!" dediler. Bu sözleri Aleyhissalatu vesselamin kulagina ulasmisti, hemen Ensar'i topladi. "Ey Ensar cemaati! Herkes dünyalikla dönerken, siz Muhammed (sav)'la dönmekten, evinizde onunla beraber olmaktan razi ve memnun degil misiniz?" dedi. Ensar: "Elbette ey Allah'in Resulü, raziyiz, memnunuz!" dediler. Aleyhissalatu vesselam: "Insanlar bir vadiye yürüseler, Ensar da bir geçide yürüse, ben Ensar'in geçidinde giderim" buyurdular. Ravi: Enes Kaynak: Buhari, Megazi 56, Humus 19, Menakib 14, Menakibu'l-Ensar 1, Feraiz 34; Müslim, Zekat 135, (1059); T • Bir adam Bera Ibnu Azib (ra)'e geldi ve: "Ey Ebu Imare! Huneyn gününde hepiniz geri mi kaçtiniz?" diye sordu. Bera: "Ben, Resulullah (sav)'in kaçmadigina sehadet ederim! Ancak, askerlerden yükü hafif olan (aceleciler) ile zirh tasimayanlar Hevazin'in bir kanadina yürüdüler. Halbuki buradakiler okçu kimselerdi. Onlari çekirge sürüsü gibi hep birden ok yagmuruna tuttular. Bunun üzerine dagilmak zorunda kaldilar. Böylece düsman, Resulullah (sav)'a yöneldi, Resulullah (sav)'in katirini Ebu Sufyan Ibnu'l-Haris Ibni Abdilmuttalib (ra) yediyordu. Aleyhissalatu vesselam katirindan indi, dua etti, (Allah'tan) yardim taleb etti. Söyle diyordu: "Ben Peygamberim yalan degil! Ben Abdulmuttalibin Ogluyum! Allahim yardimini indir." Sonra askerleri düzene koydu. Bera devamla der ki: "Vallahi, biz savas kizisti mi Resulullah (sav)'a siginirdik.Bizim cesurumuz Resulullah (sav)'a, ayni hizada durabilendi." Ravi: Ebu Ishak Kaynak: Buhari, Megazi 54, Cihad 52, 61, 97, 167; Müslim, Cihad 79, (1776); Tirmizi, Cihad 15, (1688) • Resulullah (sav) bir seferde iken yanina bir düsman gözcüsü ugradi. Ashabla konusmaya oturdu. Sonra birden sivisti: Resulullah (sav): "Onu yakalayin ve öldürün!" emir buyurdu. Ben (yakalayip) öldürdüm. Resulullah (sav) seleb'ini bana verdi. Ravi: Seleme Ibnu'l-Ekva Kaynak: Buhari, Cihad 173; Müslim, Cihad 45, (1754); Ebu Davud, Cihad 110, (2654) • (Annem) Ümmü Süleym, Huneyn savasi sirasinda bir hançer temin etmisti, yanindan ayirmiyordu. Resulullah (sav) [hançeri görünce] sordu: "Ey Ümmü Süleym, su da ne?" "Bunu, müsriklerden biri bana yaklasacak olursa karnina saplamak için temin ettim!" dedi. Resulullah (sav) bu söz üzerine gülmeye basladi. Ümmü Süleym: "Ey Allah'in Resulü, sizinle olup da su Tuleka'dan hezimete ugrayan bizim disimizdakileri öldür!" dedi. Resulullah (sav): "Ey Ümmü Süleym, surasi muhakkak ki Allah bize kafi geldi ve iyi yapti" buyurdu. Ravi: Enes Kaynak: Müslim, Cihad 134, (1809); Ebu Davud, Cihad 147, (2718) •

Resulullah (sav) Huneyn Gazvesi'nden farig olunca, Ebu Amir (ra)'i bir askeri birligin basinda Evtas'a gönderdi. Ebu Amir, orada Dureyd Ibnu's-Simme ile karsilasti. Dureyd öldürüldü, Allah da adamlarini hezimete ugratti. (O sirada) ben Ebu Amir ile beraberdim....

• Resulullah (sav) Huneyn Gazvesi'nden farig olunca, Ebu Amir (ra)'i bir askeri birligin basinda Evtas'a gönderdi. Ebu Amir, orada Dureyd Ibnu's-Simme ile karsilasti. Dureyd öldürüldü, Allah da adamlarini hezimete ugratti. (O sirada) ben Ebu Amir ile beraberdim. Dizine bir ok atildi. Yanina gelip: "Bu oku sana kim atti?" diye sordum. Bana bir sahsi isaret ederek (ok atani) gösterdi. Ona yönelip yanina vardim. Beni görünce kaçti. Ben de pesine düstüm. "Utanmiyor musun, durmuyor musun" diye pesinden bagirmaya basladim. Birden durdu. Karsilikli olarak bir-iki kiliç salladik. Derken ben onu öldürdüm. Sonra gelip Ebu Amir'e: "Allah seninkinin canini aldi!" dedim. "Hele su oku bir çek!" dedi. Ben oku çektim. (Okun yerinden) su çikti. "Ey kardesimin oglu," dedi, "Resulullah (sav)'a benden selam söyle, benim için Allah'tan magfiret deyiversin." Ebu Amir, birligin komutanligini bana devretti. Bir müddet durup sonra vefat etti. Dönünce, durumdan Resulullah (sav)'a bilgi verdim. Bir miktar su getirtti, abdest alip ellerini kaldirdi. Koltuk altlarinin beyazligini gördüm. Sonra söyle dua etti: "Allahim, Ubeyd Ebu Amir'e magfiret buyur, Allahim, Kiyamet günü onu, onun derecesini kullarinin -veya insanlarin- birçogunun derecesinden üstün tut." "(Ey Allah'in Resulü) benim için de istigfar ediver!" dedim. "Allahim, Abdullah Ibnu Kays'in günahini magfiret et! Onu, kiyamet günü iyi bir yere koy!" dedi. Ebu Bürde der ki: "O iki duadan biri Ebu Amir içindi, digeri de Ebu Musa içindir." Ravi: Ebu Musa Kaynak: Buhari, Megazi 55, Cihad 69, Da'avat 49; Müslim, Fedailü's-Sahabe 165, (2498) •

Resulullah (sav) Taif'i kusatinca hiç bir netice elde edemedi. Bunun üzerine: "Insaallah yarin yolcuyuz (muhasarayi kaldiracagiz)" dedi. Bu Ashabin pek agrina gitti: "Yani Taif'i fethetmeden gidecek miyiz? -bir rivayette dönecek miyiz" -dediler. Aleyhissalatu...

• Resulullah (sav) Taif'i kusatinca hiç bir netice elde edemedi. Bunun üzerine: "Insaallah yarin yolcuyuz (muhasarayi kaldiracagiz)" dedi. Bu Ashabin pek agrina gitti: "Yani Taif'i fethetmeden gidecek miyiz? -bir rivayette dönecek miyiz" -dediler. Aleyhissalatu vesselam da: "Sabahleyin saldirin!" buyurdular. Sabahleyin saldirdilar ve birçoklari yaralar aldi. Resulullah tekrar: "Yarin insaallah gidecegiz!" buyurdular. Bu sefer askerler memnun kaldilar. Aleyhissalatu vesselam (onlarin haline) güldü. Ravi: Ibnu Ömer Kaynak: Buhari, Megazi 56, Edeb 68, Tevhid 31; Müslim, Cihad 82, (1778) • Sakif hey'eti geldigi zaman, Resulullah (sav)'in yanina indiler. Aleyhissalatu vesselam onlari mescidde agirladi, ta ki kalplerini daha bir rikkate getirip müessir olsun. Onlar (müslüman olup bey'at yapmak için) ösür alinmamasini, cihada çagrilmamalarini ve namazin kendilerine farz kilinmamasini sart kostular. Resulullah (sav): "Sizden ösür alinmasin, cihada da çagrilmayin. Ama rükusuz (namazsiz) bir dinde hayir yoktur" buyurdu. Ravi: Osman Ibnu Ebi'l-As Kaynak: Ebu Davud, Haraç 26, (3026) • Bey'at yaptiklari zaman Sakif'in durumu ne idi?" diye sordum. "Sadaka (zekat=vergi) vermemeyi, cihad etmemeyi sart kostular" dedi ve Resulullah (sav)'in: "(Onlar gerçek manada müslüman olunca, kendiliklerinden) zekat da verecekler, cihada da katilacaklar!" dedigini isittigini söyledi. Ravi: Vehb Ibnu Münebbih Kaynak: Ebu Davud, Haraç 26, (3025) •

Resulullah (sav), Halid (ra)'i Beni Cezime'ye gönderdi. (Yurdlarina varinca Halid) onlari önce Islam'a davet etti. Onlar "müslüman olduk!" demeyi güzel söyleyemediler, "Sabii olduk, Sabii olduk!" dediler. Halid de onlari öldürmeye, esir etmeye basladi. Bizden...

• Resulullah (sav), Halid (ra)'i Beni Cezime'ye gönderdi. (Yurdlarina varinca Halid) onlari önce Islam'a davet etti. Onlar "müslüman olduk!" demeyi güzel söyleyemediler, "Sabii olduk, Sabii olduk!" dediler. Halid de onlari öldürmeye, esir etmeye basladi. Bizden her bir askere esirini verdi. Sonra bir gün geçince, herkese esirini öldürmeyi emretti. Ben: "Vallahi ben esirimi öldürmem! Arkadaslarimdan da kimse esirini öldürmez!" dedim. Resulullah (sav)'a gelince, durumu haber verdik. Ellerini kaldirip: "Allah'im, Halid'in yaptigindan beriyim!" dedi ve bunu iki sefer tekrar etti. Ravi: Ibnu Ömer Kaynak: Buhari, Megazi 58, Ahkam 35; Nesai, Adabu'l-Kudat 16, (8, 237) • Resulullah (sav) bir seriyye gönderdi ve birligin basina Ensar'dan bir zat koydu ve askerlere komutanlarina itaat etmelerini emretti. (Sefer esnasinda komutan, bir meseleden) öfkelenip: "Resulullah (sav) bana itaat etmenizi emretmedi mi?"dedi. Hepsi de: "Evet emretti!" dediler. "Öyleyse," dedi, "derhal bana odun toplayin!" Hemen odun toplanmisti. Bu sefer: "Ates atin!" emretti. Ashab (odun yiginina) ates atti. Komutan: "Içine girin!" emretti. Girmek üzere ilerlediler. Ancak birbirlerinden tutup: "Biz, atesten kaçarak Resulullah (sav)'a geldik (simdi atese girmemiz olur mu?)" diyerek girmediler. Öyle durdular. Ates söndü. Komutanin da öfkesi geçti. Bu vak'a Resulullah (sav)'a intikal edince: "Eger girselerdi. Kiyamet gününe kadar bir daha ondan çikamazlardi! Allah'a isyanda (kula) itaat yok! Taat masruftadir!" buyurdular. Ravi: Ali Ibnu Ebi Talib Kaynak: Buhari, Megazi, 59, Ahkam, 4, Haberu'l-Vahid 1; Müslim, Imaret 40, (1840); Ebu Davud, Cihad 96, (262 • Resulullah (sav) beni ve Muaz (ra)'i Yemen'e gönderdi ve su tenbihte bulundu: "Insanlari dine (tatlilikla) davet edin. Müjdeleyin, nefret ettirmeyin. Kolaylastirin, zorlastirmayin. Uyumlu olun geçimsiz olmayin." Biz Yemen'e vardik. Her ikimizin ayri birer çadiri vardi, çadirlarimizi müstakilen kullaniyorduk. Birbirimize ziyaretlerimiz olur, (birlesirdik. Bir seferinde) Mu'az, Ebu Musa (ra)'ya geldi. Ebu Musa, çadirinin önünde oturuyordu. Yaninda [zincire vurulmus], öldürmek istedigi bir yahudi duruyordu. "Ey Ebu Musa, nedir bu manzara (ne oluyor?)" dedim. "Bu bir yahudidir, müslüman olmustu, tekrar yahudilige döndü" dedi. "Sen onu öldürmeyince oturmayacagim!" dedim. Kalkip öldürdü. Sonra oturup konusmaya basladilar. Muaz (ra): "Ey Ebu Musa, Kur'an'i nasil okuyorsun?"diye sordu. "Yatagimin üzerinde, namazimda, binegimde zaman zaman (firsat buldukça) parça parça okuyorum!" dedi. Sonra Ebu Musa, Muaz'a: "Ya sen nasil okuyorsun?" diye sordu. "Bunu sana bildirecegim: Ben uyurum, sonra kalkar Kur'an'dan okurum. Böylece uyanikken ümid ettigim sevabi uykumda da kazanacagimi ümid ederim" diye cevap verdi. Ravi: Ebu Musa Kaynak: Buhari, Megazi 60, Icare 8, Istitabe 2, Ahkam 7, 12; Müslim, Cihad 7, (1733), Esribe 71; Ebu Davud, • Resulullah (sav), Hz. Ali (ra)'yi humusu (ganimetin beste birini) almak üzere Halid'e gönderdi. Halid (ra), humsu ona verdi. Ali, ondan (kendine) bir cariye seçti. Ali, geceleyin gusül yapmis olarak sabaha erdi. Ali'ye kizmistim. Halid (ra)'e: "Sunu görmüyor musun?" diye söylendim. Sonra da Resulullah (sav)'a gelince durumu anlattim. "Ey Büyerde!" buyurdular, "sen Ali'ye kiziyor musun?" "Evet!" dedim. "Kizma!" buyurdular, "zira onun humustaki hissesi aldigindan fazladir." [Ondan sonra Ali en çok sevdigim insan oldu.] Ravi: Büyerde Kaynak: Buhari, Megazi, 61 • Resulullah (sav), bana: "Beni, Zü'l-Halasa'dan kurtarmaz misin?" buyurdu. Bu, Has'amda bir bina idi. el-Kabetu'l-Yemaniyye denmekte idi. Ahmes kabilesinden yüzelli atli ile oraya vardim. Ahmesliler at besleyen insanlardi. Ben ise at üzerinde duramiyordum. [Durumu Resulullah'a söyledim.] Aleyhissalatu vesselam gögsüme vurdu; öyle ki, parmaklarinin izni gögsümün üzerinde gördüm. Sonra: "Allah'im, Cerir'i (atinin üstünde) sabit kil, onu hidayete ermis ve hidayet edici kil!" buyurdu. Ben gittim, onu kirdim ve yaktim. Ravi: Cerir Ibnu Abdillah Kaynak: Buhari, Megazi 62, Cihad 154, 162, Menakibu'l-Ensar 21, Edeb 68, Da'avad, 19; Müslim, Fedailu's-Saha •

Resulullah (sav) Amr Ibnu'l-As (ra)'i Zatu's-Selasil ordusunun basinda göndermisti. Amr Ibnu'l'As der ki: "(Ya Resululah) sana en sevgili insan kimdir?" dedim. "Aise'dir!" buyurdular. Ben tekrar sordum: "Erkeklerden kim?" "Onun babasidir!" buyurdular. Ben bir...

• Resulullah (sav) Amr Ibnu'l-As (ra)'i Zatu's-Selasil ordusunun basinda göndermisti. Amr Ibnu'l'As der ki: "(Ya Resululah) sana en sevgili insan kimdir?" dedim. "Aise'dir!" buyurdular. Ben tekrar sordum: "Erkeklerden kim?" "Onun babasidir!" buyurdular. Ben bir kere daha sorayim dedim: "Sonra kim?" "Ömer" buyurdular ve bazi erkek (adlari) saydilar. Beni en sona atacak korkusuyla sükut edip baska sormadim." Ravi: Ebu Osman en-Nehdi Kaynak: Buhari, Megazi 63, Fedailu'l-Ashab 5; Müslim, Fedailu'l-Ashab 8, (2384) •

Ashabim, Resulullah (sav)'a usre (darlik) ordusu, yani Tebük Gazvesi sirasinda yüklerini koyacaklari deve hakkinda sormam için beni gönderdiler. Yanina vardigimda meger öfkeliymis de ben hissedememisim. "Ey Allah'in Resulü," dedim, "arkadaslarim size, beni...

• Ashabim, Resulullah (sav)'a usre (darlik) ordusu, yani Tebük Gazvesi sirasinda yüklerini koyacaklari deve hakkinda sormam için beni gönderdiler. Yanina vardigimda meger öfkeliymis de ben hissedememisim. "Ey Allah'in Resulü," dedim, "arkadaslarim size, beni gönderdiler, kendilerine yük devesi vermenizi istiyorlar." "Vallahi ben onlara hiçbir yük devesi veremem!" buyurdular. Ayrildim, ama üzgündüm, hem yük devesi verilmeyisine, hem de bana kizmis olabilecegi korkusuyla üzgündüm. Arkadaslarimin yanina varip Aleyhissalatu vesselam'in söyledigini kendilerine haber verdim. Sonra Resulullah bana birini [Bilal'i] göndererek beni çagirdi ve: "Su çifti, su çifti, su çifti al! Bunlari arkadaslarina götür. Ve dedi ki: "Allah -veya Resulullah- sizi bunlarla tasiyacak, bunlara binin" dedi. Ben onlari arkadaslarima götürdüm ve: "Resulullah sizleri bunlarla tasiyacak. Lakin, vallahi sizden biri, sizin için ilk istedigim zaman, Resulullah'in söyledigini ve vermem dedigini duyan birine gitmedikçe yakanizi birakmam" dedim. Arkadaslarim: "Vallahi sen yanimizda (müttehem degilsin), dogru söyledigine inaniyoruz. Ama sen yine de diledigini yap!" dediler. Ebu Musa, onlardan bir grupla gitti. Resulullah (sav)'in önce söylemis oldugu sözü isitenlere vardilar. Bunlar Ebu Musa'nin kendilerine söyledigi seyleri aynen söylediler. Ravi: Ebu Musa Kaynak: Buhari, Megazi 78, 74, Humus 15, Zebaih 26, Eyman 1, 4, 18, Kefaret 9, 10, Tevhid 56; Müslim, Eyman • Resulullah (sav) Tebük Gazvesine katilmak için çagrida bulundu. Ben hemen ehlime gittim. Gazveye gitmeye yöneldim. Resulullah'in ashbinin ilk kismi yola çikmisti bile, Medine'de seslenmeye basladim: "(Ganimetten gelecek) hissesi tasiyana olacak bir kimseyi (devesiyle) tasiyacak bir kimse yok mu?" diyordum. Ensar'dan yasli bir zat: "Kendisini münavebe ile bindirmem ve yiyecegim de vermem karsiliginda (savastan elde edecegi) hissesi bize olmak kaydiyla götürürüm!" dedi. Ben: "Anlastik!" dedim. Ensari: "Öyleyse Allah'in bereketi üzere yürü!" dedi. Böylece en hayirli bir arkadasla yola çiktim. Allah ganimetde nasib etti, hisseme bir miktar deve isabet etti. Bunlari sürüp, (beni devesine alan Ensariye) getirdim. Adam çikip devesinin havidindaki çullardan biri üzerine oturdu, ve: "Bu develeri sen geri sür!"dedi. Sonra tekrar: "Sen bu develeri ileri sür, (bana getirme)!" dedi ve ilave etti: "Ben senin bu develerini degerli görüyorum" dedi. Vesile de: "Bu baslangiçta anlastigimiz sarta göre senin ganimetin!" dedim. Ama Ensari: "Ey kardesimin oglu, ganimetini al. Ben senin bu maddi payini istememistim (sevaba, manevi kazanca istirak etmeyi düsünmüstüm)" dedi. Ravi: Vasile Ibnu'l'Eska' Kaynak: Ebu Davud, Cihad 123, (2676) •