Resulullah (sav) (bir gün): "Siz aranizda kimi pehlivan addedersiniz?" diye sordu. Ashab (ra): "Erkeklerin yenmeye muvaffak olamadigi kimseyi!" dediler. Resulullah (sav): "Hayir," dedi, "gerçek pehlivan öfkelendigi zaman nefsine hakim olabilen kimsedir." Ravi:...
• Resulullah (sav) (bir gün): "Siz aranizda kimi pehlivan addedersiniz?" diye sordu. Ashab (ra): "Erkeklerin yenmeye muvaffak olamadigi kimseyi!" dediler. Resulullah (sav): "Hayir," dedi, "gerçek pehlivan öfkelendigi zaman nefsine hakim olabilen kimsedir." Ravi: Ibnu Mes'ud Kaynak: Müslim, Birr 106, (2608); Ebu Davud, Edeb 3, (4779) • Resulullah (sav) buyurdular ki: "Kuvvetli kimse, (güreste hasmini yenen) pehlivan degildir. Hakiki kuvvetli, öfkelendigi zaman nefsini yenen kimsedir." Ravi: Ebu Hüreyre Kaynak: Buhari, Edeb 76; Müslim, Birr 107, (2760); Muvatta, Hüsnü'l-halk 12, (2, 906) • Urve Ibnu Muhammed es'Sadi'nin yanina girdik. Bir zat kendisine konustu ve Urve'yi kizdirdi. Urve kalkip abdest aldi ve: "Babam, dedem Atiye (ra)'den anlatir ki, o, Resulullah (sav)'in söyle söyledigini nakletmistir: "Öfke seytandandir, setyan da atesten yaratilmistir, ates ise su ile söndürülmektedir; öyleyse biriniz öfkelenince hemen kalkip abdest alsin." Ravi: Ebu Vail Kaynak: Ebu Davud, Edeb 4, (4784) • Resulullah (sav) bize buyurmustu ki: "Biriniz ayakta iken öfkelenirse hemen otursun. Öfkesi geçerse ne ala, geçmezse yatsin." Ravi: Ebu Zerr el-Giffari Kaynak: Ebu Davud, Edeb 4, (4782 ) • Iki kisi Resulullah (sav)'in huzurunda küfürlestiler. (Öyle ki) birinin yüzünde (digerine karsi) öfkesi gözüküyordu. Resulullah (sav): "Ben bir kelime biliyorum, eger onu söyleyecek olsa, kendinden zuhur eden öfke giderdi; Euzu billahi minesseytanirracim!" buyurdular. Ravi: Muaz Ibnu Cebel Kaynak: Tirmizi, Da'avat 53, (3448); Ebu Davud, Edeb 4, (4780) • Bir adam: "Ey Allah'in Resulü! Bana kisa bir nasihatta bulun, uzun yapma! Ta ki nasihatini unutmayayim" demisti. [ve birkaç kere tekrar etmisti], Aleyhissalatu vesselam (bir kelimeyle): "Öfkelenme!" cevabini verdi. Ravi: Ebu Hüreyre Kaynak: Buhari, Edeb 76; Tirmizi, Birr 73 (2021); Muvatta, Hüsnü'l-Hulk 11, (2, 906) • Sehl Ibnu Mu'az Ibni Enes el-Cüheni, babasi (ra)'ndan naklediyor: "Resulullah (sav) buyurdular ki: "Öfkesinin geregini yerine getirebilecek güçte oldugu halde öfkesini tutan kimseyi, Allah Teala Hazretleri, Kiyamet günü, mahlukatin baslari üstüne davet eder; ta ki, (onlardan önce) diledigi huriyi kendine seçsin." Ravi: Sehl Ibnu Mu'az Ibni Enes el-Cüheni Kaynak: Tirmizi, Birr 74, (2022); Ebu Davud, Edeb 3, (4777) • Uyeyne Ibnu Hisn (Medine'ye) gelince, kardesinin oglu Hürr Ibnu Kays'in yanina indi. Hürr Ibnu Kays ise Hz. Ömer'in yakinlarindandi. Onun meclisinde yasli veya genç bir kisim kurra ve fakihler müsavere heyeti olarak bulunurdu. Üyeyne Ibnu Hisn: "Ey kardesimin oglu! Emirül-mü'mininin yanina girmem için izin taleb et!" dedi. O da izin istedi. Ancak yanina girince: "Yeter artik! Ey Ibnu'l-Hattab sen bize bol vermedigin gibi, aramizda adaletle de hükmetmiyorsun!" dedi. Hz. Ömer (ra) pek öfkelendi. Neredeyse dövmek için üzerine yürüyecekti ki, Hürr (ra) atilip: "Ey emrel-mü'minin, Allah Teala Hazretleri Resulüne: "Affa esas tut, masrufu emret ve cahillerden de yüz çevir." (A'raf, 199) emretmistir. Bu adam da cahillerden biridir" dedi. Vallahi, Hürr ayeti okuyunca Hz. Ömer oldugu yerde kalip hiçbir sey yapmadi. Hz. Ömer Kitabullah'in yaninda hemen durur, onu koyup geçmezdi (ra). Ravi: Ibnu Abbas Kaynak: Buhari, I'tisam 2, Tefsir, A'raf 5 •