التقويم الروحي - 28 أبريل

• Hz. Peygamber (sav), cinlere Kur'an okumadigi gibi, onlari görmedi de. Resulullah (sav) bir grup ashabiyla Ukaz panayirina gitmek niyetiyle yola çikti. Bu esnada, seytanlarla, semadan gelen haber arasina engel konmus idi. (Bundan dolayi, mutad olarak semadan haber getiren) seytanlar üzerine sahablar gönderildi. Böylece seytanlar kavimlerine (eli bos ve habersiz) döndüler. Kavmi: "Ne var, niye (bos) döndünüz?" diye sordular. Onlar: "Bizimle semavi haber arasina mania kondu, üzerimize sahablar gönderildi. (Biz de kaçip geri geldik)" dediler. "Bu, dediler, yeni zuhur eden bir sey sebebiyle olmali, arzin dogusunu ve batisini dolasin, (bu engel hakkinda bir haber getirin)." (Yeryüzünü taramak üzere gruplar halinde yola çiktilar. Bunlardan Tihame tarafina giden bir grup, (Ukaz panayirina giderken yolda ashabiyla sabah namazi kilmakta olan Hz. Peygamber (sav)'e (Nehle denen yerde) rastladi. Kur'an-i Kerim'in tilavetini duyunca durup kulak kabarttilar. "Bizimle semavi haber arasina engel olan sey iste bu!" deyip kavimlerine döndüler. Onlara söyle dediler: "Biz hakiki hayranlik veren bir Kur'an dinledik ki o, Hakk'a ve dogruya götürüyor. Bundan dolayi biz de ona iman ettik. Rabbimize (bundan sonra) hiçbir seyi asla ortak tutmayacagiz.." (Cin 1-2) Bunun üzerine Cenab-i Hakk Peygamberine (sav) vahyederek durumu bildirdi: "(Habibim) de ki: Bana su hakikatler vahyolunmustur: "Cinden bir zümre (benim Kur'an okuyusumu) dinlemis de (söyle) söylemisler: "Bize, hakiki hayranlik veren bir Kur'an dinledik ki o, Hakk'a ve dogruya götürüyor..." (Cin 1... Cin'in Sözü 15. ayette biter). Ravi: Ibnu Abbas Kaynak: Buhari, Tefsir, Cinn 1, Ezan 105; Müslim, Salat 149, (449); Tirmizi, Tefsir, Cinn, (3320) •